Κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες οι περιστασιακές σεξουαλικές επαφές μεταξύ δύο ανθρώπων που όμως δεν έχουν μεταξύ τους σταθερή σχέση έχουν ενταχθεί στην κουλτούρα των νέων ανθρώπων.
Αν και η πλειονότητα των συστηματικών σεξουαλικών επαφών των νέων συμβαίνει στο πλαίσιο σταθερής σχέσης, το 80% των νέων αναφέρει ότι είχε στο παρελθόν περιστασιακές σεξουαλικές επαφές. Επίσης, αρκετοί αναφέρουν ότι η σεξουαλική επαφή από την πρώτη γνωριμία αποτελεί το απαραίτητο πλαίσιο για να εξελιχθεί μια γνωριμία σε σταθερή σχέση.
Αντίθετα, σε παλαιότερα χρόνια, το πλαίσιο για να εξελιχθεί μια γνωριμία σε σχέση το παρείχαν τα ραντεβού πριν από την έναρξη των σεξουαλικών επαφών.
Τέτοια δεδομένα έχουν εγείρει ανησυχίες για τις πιθανές ψυχολογικές συνέπειες των περιστασιακών επαφών, που σε αντίθεση με τις σταθερές σχέσεις, εκτιμάται ότι είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικές.
Ποιες οι συνέπειες των περιστασιακών σεξουαλικών επαφών;
Πρόσφατα δημοσιεύθηκε μελέτη (Vrangalova, 2014) που διεξήχθη στη Σουηδία σε 528 φοιτητές, από τους οποίους ζητήθηκε να συμπληρώσουν σειρά ερωτηματολογίων στην αρχή και στο τέλος του πανεπιστημιακού έτους.
Τα δεδομένα έδειξαν ότι όταν τα κίνητρα για τις περιστασιακές επαφές είναι εξωγενή (λ.χ. η πεποίθηση ότι πρέπει να το κάνουν ή η πεποίθηση ότι αυτή είναι η αρεστή ή αναμενόμενη συμπεριφορά), τότε οι συνέπειες είναι αρνητικές.
Μεταξύ άλλων, οι συνέπειες που καταγράφηκαν έναν χρόνο αργότερα ήταν η μείωση στα επίπεδα της αυτοεκτίμησης, υψηλότερα συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους, αλλά και σωματικά συμπτώματα.
Ωστόσο, όταν τα κίνητρα ήταν ενδογενή (δηλαδή το άτομο ένιωθε αυτόνομο στην επιλογή να εμπλακεί σε περιστασιακές επαφές), τότε δεν καταγράφηκαν ούτε αρνητικές ούτε θετικές συνέπειες. Αν και συνήθως είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς αν τα σεξουαλικά του κίνητρα βασίζονται σε αυτόνομη επιλογή ή αν μοιάζουν ως αυτόνομη επιλογή αλλά στη πραγματικότητα εκφράζουν τους κοινωνικούς «κανόνες», η μελέτη αυτή αναδεικνύει τη σημασία της ενδυνάμωσης της αίσθησης αυτονομίας στις σεξουαλικές επιλογές.
Τα δεδομένα έδειξαν ότι όταν τα κίνητρα για τις περιστασιακές επαφές είναι εξωγενή (λ.χ. η πεποίθηση ότι πρέπει να το κάνουν ή η πεποίθηση ότι αυτή είναι η αρεστή ή αναμενόμενη συμπεριφορά), τότε οι συνέπειες είναι αρνητικές.
Μεταξύ άλλων, οι συνέπειες που καταγράφηκαν έναν χρόνο αργότερα ήταν η μείωση στα επίπεδα της αυτοεκτίμησης, υψηλότερα συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους, αλλά και σωματικά συμπτώματα.
Ωστόσο, όταν τα κίνητρα ήταν ενδογενή (δηλαδή το άτομο ένιωθε αυτόνομο στην επιλογή να εμπλακεί σε περιστασιακές επαφές), τότε δεν καταγράφηκαν ούτε αρνητικές ούτε θετικές συνέπειες. Αν και συνήθως είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς αν τα σεξουαλικά του κίνητρα βασίζονται σε αυτόνομη επιλογή ή αν μοιάζουν ως αυτόνομη επιλογή αλλά στη πραγματικότητα εκφράζουν τους κοινωνικούς «κανόνες», η μελέτη αυτή αναδεικνύει τη σημασία της ενδυνάμωσης της αίσθησης αυτονομίας στις σεξουαλικές επιλογές.
Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία
Blogger Comment
Facebook Comment