στα παιδιά και τις οικογένειές τους που πάσχουν απο καρκίνο και δίνουν καθημερινή μάχη για να τον "νικήσουν". Μια επίσκεψή της στην Ογκολογική Μονάδα Παίδων που δημιούργησε ο Σύλλογος Ελπίδα ήταν αρκετή για να ευαισθητοποιήσει την Φαίη Σκορδά, να την συγκινήσει και να γράψει το ακόλουθο κείμενο.
Θέλω να καθίσω με τα παιδιά. Η ξενάγηση συνεχίζεται. Υπάρχει σχολείο για να μη χάνουν τα παιδιά τα μαθήματα τους. Πού είναι η αίθουσα ζωγραφικής; Ρωτάω την υπευθυνη (σαν αγία μου φαίνεται πια). Με παίρνει απο το χέρι. Μια αίθουσα γεμάτη φως, χρώματα κι ό,τι θα ήθελε να έχει στο ατελιέ του ένας επαγγελματίας ζωγράφος.
"Κοντά στο παράθυρο, όρθια μια κυρία μου χαμογελά και καταλαβαίνω ότι είναι η δασκάλα. Όλο το προσωπικό επιλέγει να βρίσκεται εκεί και είναι σταθερό. Δίπλα της, ένα παιδάκι με ποδιά που καλύπτει όλο του το σώμα, για να μην λερώνεται απο τις νερομπογιές. Κρατάει το πινέλο και σκέφτεται πώς να συνεχίσει το έργο της. Το φτιάχνει για μένα. Ο ήλιος, ένα σπιτάκι και ένα λουλούδι.. Απο τη Βασιλική.
"Ζητώ συγνώμη Βασιλική για όλες τις φορές που είπα «δεν μπορώ», για όλες τις φορές που στεναχωρήθηκα για χαζά της καθημερινότητας, για όλες τις φορές που ξεχνώ τη δύναμη της ψυχής σου, το κουράγιο της μαμάς σου...
"Ζητώ συγνώμη που δεν είσαι κάθε μέρα, κάθε λεπτό στο μυαλό μου να μου δίνεις μαθήματα ζωής". [tuned]
Blogger Comment
Facebook Comment